قصیدهٔ شمارهٔ ۲ : کار مده نفس تبه کار را

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ : سر و عقل گر خدمت جان کنند

قصیدهٔ شمارهٔ ۳ : رهائیت باید، رها کن جهانرا

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ : ای دوست، دزد حاجب و دربان نمی‌شود

قصیدهٔ شمارهٔ ۴ : یکی پرسید از سقراط کز مردن چه خواندستی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ : دانی که را سزد صفت پاکی:

قصیدهٔ شمارهٔ ۵ : ای کنده سیل فتنه ز بنیادت

قصیدهٔ شمارهٔ ۶ : ای دل، فلک سفله کجمدار است

قصیدهٔ شمارهٔ ۷ : آهوی روزگار نه آهوست، اژدر است

قصیدهٔ شمارهٔ ۸ : ای عجب! این راه نه راه خداست