رباعی شمارهٔ ۵۸ : در نفی رخت شمع شبی راند سخن
رباعی شمارهٔ ۴۳ : ای صیت معالجات تو عالم گیر
رباعی شمارهٔ ۵۹ : ای مدت شاهی جهان مدت تو
رباعی شمارهٔ ۴۴ : آن شمع که دوش بود تب تا سحرش
رباعی شمارهٔ ۴۵ : ای منشاء دانایی و ای مایه هوش
رباعی شمارهٔ ۴۶ : ای جان و تنم مطیع و شوق تو مطاع
رباعی شمارهٔ ۴۷ : فن تو و سد هزار برهان کمال
رباعی شمارهٔ ۴۸ : در نامه رقم ز خانهای یافتهام
رباعی شمارهٔ ۴۹ : تا کار جهان به کام کس نیست مدام
رباعی شمارهٔ ۵۰ : تا در ره عشق آشنای تو شدم