رباعی شمارهٔ ۵۸ – کتابخانه ستیغ

در نفی رخت شمع شبی راند سخن

روزش دیدم گرفته کنجی مسکن

مانندهٔ عاصیی که در روز جزا

با روی سیاه سر برآرد ز کفن

برچسب خوردهرباعیات, وحشی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ