شمارهٔ ۲ – بر تخت نشستن شاه اسماعیل : جمشید فلک سریر شاه اسمعیل

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ – در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران : یک جهان جان خواهم و چندان امان از روزگار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ – در ستایش میرمیران : باد فرخنده عید و فصل بهار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ – در ستایش شاه غیاث الدین محمد میرمیران : عقل و دولت ساعت سعدی نمودند اختیار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ – در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران : ای بخت خفته خیز و نشین خوش به اعتبار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ – در ستایش عبدالله خان اعتمادالدوله : سد زبان خواهم که سازم یک به یک گوهر نثار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ – قصیده : باز وقت است که از آمدن باد بهار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ – قصیده : ای فلک چند ز بیداد تو بینم آزار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ – در ستایش میرمیران : لله الحمد کز حضیض خطر

قصیدهٔ شمارهٔ ۴ – در ستاش میرمیران : تفت رشک ریاض رضوان است