قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ – رد ستایش حضرت علی«ع» : تا به روی توشد برابر گل

قصیدهٔ شمارهٔ ۸ – در ستایش امام دوازدهم «ع» : سپهر قصد من زار ناتوان دارد

قصیدهٔ شمارهٔ ۹ – در ستایش شاه طهماسب : آنکه جان بخش و جان ستان باشد

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ – در ستایش میرمیران : الاهی تا زمین باد و زمان باد

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ – در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران : دل و طبعی که من دارم اگر دریا و کان باشد

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ – در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران : یک جهان جان خواهم و چندان امان از روزگار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ – در ستایش میرمیران : باد فرخنده عید و فصل بهار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ – در ستایش شاه غیاث الدین محمد میرمیران : عقل و دولت ساعت سعدی نمودند اختیار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ – در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران : ای بخت خفته خیز و نشین خوش به اعتبار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ – در ستایش عبدالله خان اعتمادالدوله : سد زبان خواهم که سازم یک به یک گوهر نثار