شمارهٔ ۱۲۹ – کتابخانه ستیغ

عاجز شود از اشک و غریو من

هر ابر بهارگاه بابختو

برچسب خوردهابیات پراکنده, رودکی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ