نفسی چند که در غم گذراندن ستم است

همچو گل صرف شکر خنده بیجا کردیم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *