به پرگار از توکل شد چنان برگ و نوای من

که از خود آب چون دندان برآرد آسیای من

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *