گریه را بی طاقتی آموختن حق من است

در دو مجلس قطره را همچشم طوفان می کنم

دیده افسردگان گرمی ز آتش می برد

داغ را در رخنه های سینه پنهان می کنم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *