شمارهٔ ۵۳ – کتابخانه ستیغ

سرشته اند به دیوانگی سرشت مرا

نمی توان به قلم داد خوب و زشت مرا

مرا به ریزش ابر بهار حاجت نیست

رگ بریده تاکی بس است کشت مرا

برچسب خوردهصائب تبریزی, متفرقات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ