گردد دو نیم، دل ز گلستان ملول را

تیغ دو دم بود لب خندان ملول را

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *