غزل شمارهٔ ۱۹۹ : واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

غزل شمارهٔ ۱۸۴ : دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند

غزل شمارهٔ ۲۰۰ : دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

غزل شمارهٔ ۱۸۵ : نقدها را بود آیا که عیاری گیرند

غزل شمارهٔ ۲۰۱ : شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند

غزل شمارهٔ ۱۸۶ : گر می فروش حاجت رندان روا کند

غزل شمارهٔ ۱۸۷ : دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

غزل شمارهٔ ۱۸۸ : مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

غزل شمارهٔ ۱۸۹ : طایر دولت اگر باز گذاری بکند

غزل شمارهٔ ۱۹۰ : کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند