شمارهٔ ۵۶ : درین بستانسرا خود را چنان صائب سبک کردم

شمارهٔ ۵۷ : گر چه هر گوشه ای از کنج دهانش گیر است

شمارهٔ ۵۸ : فیضی که گوشه گیر ز عزلت نیافته است

شمارهٔ ۵۹ : اینجا به خواب غفلت و آنجا به خواب مرگ

شمارهٔ ۶۰ : لنگر نکرده ایم چو گوهر درین محیط

شمارهٔ ۶۱ : سالم از سنگلاخ تن به کنار

شمارهٔ ۶۲ : بر سینه نعل و داغم بس لاله و گل من

شمارهٔ ۴۷ : با بد و نیک جهان در دشمنی یکرو مکن

شمارهٔ ۴۸ : ز شوخی ها به برق نوبهاران نسبتی دارد

شمارهٔ ۴۹ : تشنه معنی تازه است مرا ساغر گوش