شمارهٔ ۵۰ : مکن به حرف طمع تیره زندگانی خویش

شمارهٔ ۵۱ : نکند هیچ یتیم به عسس ساخته ای

شمارهٔ ۵۲ : افتادگی گزین که دهد فیض بیشتر

شمارهٔ ۵۳ : نفس در سینه باد خزان می سوخت نومیدی

شمارهٔ ۵۴ : هر کسی چیزی ز اسباب جهان برداشته است

شمارهٔ ۵۵ : گر نباشد در میان روی تو، از یک آه گرم

شمارهٔ ۴۶ : صائب ز فکرهای گلوسوز من نماند

شمارهٔ ۳۶ : آرزو خار و خسی نیست که آخر گردد

شمارهٔ ۳۷ : نفس شمرده زن ای بلبل نوا پرداز

شمارهٔ ۳۸ : ز برگ پان لب جانان عقیق پیما شد