شمارهٔ ۵۰ : مکن به حرف طمع تیره زندگانی خویش
شمارهٔ ۵۱ : نکند هیچ یتیم به عسس ساخته ای
شمارهٔ ۵۲ : افتادگی گزین که دهد فیض بیشتر
شمارهٔ ۵۳ : نفس در سینه باد خزان می سوخت نومیدی
شمارهٔ ۵۴ : هر کسی چیزی ز اسباب جهان برداشته است
شمارهٔ ۵۵ : گر نباشد در میان روی تو، از یک آه گرم
شمارهٔ ۴۶ : صائب ز فکرهای گلوسوز من نماند
شمارهٔ ۳۶ : آرزو خار و خسی نیست که آخر گردد
شمارهٔ ۳۷ : نفس شمرده زن ای بلبل نوا پرداز
شمارهٔ ۳۸ : ز برگ پان لب جانان عقیق پیما شد