شمارهٔ ۳۹ : شود سعادت دولت نصیب اهل قلم

شمارهٔ ۴۰ : جمعی که زیر چرخ شبی روز کرده اند

شمارهٔ ۴۱ : تا شرم داشت منصب آیینه داریت

شمارهٔ ۴۲ : دلبر چه زود خط به رخ دلستان کشید

شمارهٔ ۴۳ : در پرده نمود از عرق شرم تلافی

شمارهٔ ۴۴ : شد سیه روز من از چشم کبود او، که هست

شمارهٔ ۴۵ : سیه گر کرد روزم چشم او، خود هم کشید آخر

شمارهٔ ۳۱ : به فریاد کس از خواب صبوحی برنمی خیزد

شمارهٔ ۳۲ : در آن گلشن که آید در سخن لعل گهربارش

شمارهٔ ۳۳ : بهای بوسه اش سر می دهم چون زر نمی گیرد