رباعی شمارهٔ ۱۶۵ : آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رای

رباعی شمارهٔ ۱۶۶ : بر برگ گل آن سه خال کانداخته‌ای

رباعی شمارهٔ ۱۶۷ : آن درد، که با پای تو کرد آن چستی

رباعی شمارهٔ ۱۶۸ : در عشق تو از سر بنهادم هستی

رباعی شمارهٔ ۱۶۹ : تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟

رباعی شمارهٔ ۱۷۰ : اقبال سعادت به ازینت بودی

رباعی شمارهٔ ۱۵۵ : گفتم: دلت ار با من شیداست بگو

رباعی شمارهٔ ۱۵۶ : در زیر دو ابروی کژت پیوسته

رباعی شمارهٔ ۱۴۱ : پیش تو نشست و خاست نتوان کردن

رباعی شمارهٔ ۱۵۷ : ای راه خلل ز چار قسمت بسته