شمارهٔ ۸۰ : من بی تو دمی قرار نتوانم کرد

شمارهٔ ۸۱ : چون بیخبرم که چیست تقدیر مرا

شمارهٔ ۸۲ : نه در صفِ صادقان قراری دارم

شمارهٔ ۷۸ : چون دردِ تو چاره ساز آمد جان را

شمارهٔ ۷۳ : چون مونسِ من ز عالم اندوه تو بود

شمارهٔ ۷۴ : ای عقل شده در صفت ذات تو پست

شمارهٔ ۷۵ : چون عفو تو میتوان مسلم کردن

شمارهٔ ۷۶ : گر فضلِ تو عقل را یقین مینشود

شمارهٔ ۷۷ : یک ذره هدایتِ تو میباید و بس

شمارهٔ ۶۸ : کاری که ورای کفر و دین میدانم