شمارهٔ ۷۷ : میپنداری که بیخبر بتوان زیست

شمارهٔ ۷۲ : دل رفت و ز آتش طرب دود ندید

شمارهٔ ۷۳ : هان ای دل خسته کاروان میگذرد

شمارهٔ ۷۴ : عمری که گذشت زود انگار نبود

شمارهٔ ۷۵ : بنیاد جهان غرور و سوداست همه

شمارهٔ ۷۶ : با این دلِ چون قیر چه خواهی کردن

شمارهٔ ۶۷ : شد عمر و دل از کرده پشیمان آمد

شمارهٔ ۶۸ : آن شد که دلم را غمِ جانانی بود

شمارهٔ ۶۹ : زین شیوه که ازعمر برآوردم گرد

شمارهٔ ۷۰ : تن پست شد از درد اگر پست نبود