شمارهٔ ۵۱ : گه دستخوشِ زمانه خواهیم شدن

شمارهٔ ۴۲ : آن رفت که عیشِ این جهانی خوش بود

شمارهٔ ۴۳ : تا کی به هوس چارهٔ بهبود کنیم

شمارهٔ ۴۴ : دردا که ز خواب بس دل غافل ما

شمارهٔ ۴۵ : افسوس که بی فایده فرسوده شدیم

شمارهٔ ۴۶ : جان را خطرِ روزِ پسین بایددید

شمارهٔ ۳۷ : چون پنجه سال خویشتن را کُشتم

شمارهٔ ۳۸ : چون روی به پنجاه و به شصت آوردیم

شمارهٔ ۳۹ : گر هیچ ندیدم من و گر دیدم من

شمارهٔ ۴۰ : دردا که جوانی ز بَرَم دور رسید