شمارهٔ ۳۲ : هر ذره که در وادی و در کهساریست

شمارهٔ ۳۳ : اجزاء زمین تن خردمندان است

شمارهٔ ۳۴ : هر خاک که در جهان کسی فرسوده است

شمارهٔ ۳۰ : دردا که جفای چرخ پیوسته بماند

شمارهٔ ۲۵ : بس خون که دلم اول این کار بریخت

شمارهٔ ۲۶ : در حبسِ وجود از چه افتادم من

شمارهٔ ۲۷ : تن از دو جهان بس که حجابی برداشت

شمارهٔ ۲۸ : خلقی که درین جهان پدیدار شدند

شمارهٔ ۲۹ : بس عمر عزیز ای دل مسکین که گذشت

شمارهٔ ۲۰ : خلقند به خاک بیعدد آورده