شمارهٔ ۲۰ : دی حکم حیات با اجل راندهاند

شمارهٔ ۲۱ : هر دل که زحکم رفته فرسوده شود

شمارهٔ ۲۲ : گر مردِ حقی مخالف باطل باش

شمارهٔ ۲۳ : تا رخت وجودت به عدم در نکشند

شمارهٔ ۱۵ : عالم چو زکاف و نون توان آوردن

شمارهٔ ۱۶ : ای دوست ز اندوه دل ریش چه سود

شمارهٔ ۱۷ : تقدیر چو سابق است تعلیم چه سود

شمارهٔ ۱۸ : از کارِ قضا در تب و در تفت چه سود

شمارهٔ ۱۴ : کارتو، نکو، او بتواند کردن

شمارهٔ ۹ : خواهی که ز اضطرار و خواری برهی