شمارهٔ ۳۶ : ای باد به سوی زلفِ آن یار بتاز

شمارهٔ ۳۷ : دوش آمد و بنشست به صد زیبایی

شمارهٔ ۳۸ : از بادهٔ عشق تو خماری دارم

شمارهٔ ۳۱ : آن ماه که سجده بُرد انجم او را

شمارهٔ ۳۲ : بی لعلِ لبش شکرستان میچکنم

شمارهٔ ۳۳ : بگشاده رخ و بسته قبا میآید

شمارهٔ ۲۹ : کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهست

شمارهٔ ۳۰ : ماهی که ز رخ یک سرِ مویم ننمود

شمارهٔ ۲۴ : لعلت که بلای دل و دین آید هم

شمارهٔ ۲۵ : تا روی چو آفتاب جانان بفروخت