شمارهٔ ۹۰ : ای آن که درین حبس جهان ماندهای

شمارهٔ ۹۱ : گاهی بیخود، بی سر و بی پا برویم

شمارهٔ ۹۲ : هر سر زدهای ز سرِّ ما آگه نیست

شمارهٔ ۹۳ : چندین که روی و نیک یا بد بینی

شمارهٔ ۹۴ : مردان می معرفت به اقبال کشند

شمارهٔ ۸۵ : گه عشق تو در میان جان دارم من

شمارهٔ ۸۶ : چون نیست زمانی سر خویشم بی تو

شمارهٔ ۸۷ : چون دوست به دست روح، پیغامم داد

شمارهٔ ۸۸ : پیوسته دلم شیفتهٔ آن راز است

شمارهٔ ۸۹ : نقدی که مراست قیمتش هست بسی