شمارهٔ ۸۰ : بر خاک بسی نشستم از غمناکی

شمارهٔ ۸۱ : میآیم و بس چون خجلی میآیم

شمارهٔ ۸۲ : چون چهرهٔ خورشید وَشَش روشن تافت

شمارهٔ ۸۳ : در محو دلم ز خویشتن مانَد باز

شمارهٔ ۸۴ : از عشق تو آمدم به جان چتوان کرد

شمارهٔ ۷۹ : پیوسته حریفِ جان فزایم باید

شمارهٔ ۷۵ : آن مرغ عجب در آشیان کی گنجد

شمارهٔ ۷۶ : آن راز که پیوسته از آن میپرسم

شمارهٔ ۷۷ : دل سوختهٔ جمال او میبینم

شمارهٔ ۷۸ : ما مذهبِ عشقِ روی آن مه داریم