شمارهٔ ۲۰ : روزی دو سه خانه در عدم باید داشت

شمارهٔ ۲۱ : ما روی ز هر دو کون برتافتهایم

شمارهٔ ۲۲ : زان روز که آفتاب حضرت دیدیم

شمارهٔ ۲۳ : از فوق، ورای آسمان بودم من

شمارهٔ ۲۴ : چون من نه منم چه جان و تن باشم و بس

شمارهٔ ۱۵ : روزی که به دریای فنا در تازم

شمارهٔ ۱۶ : صعب است به ذرّهای نگاهی کردن

شمارهٔ ۱۷ : تا عقل من از عقیله آزادی یافت

شمارهٔ ۱۸ : در عشق دل من چو پریشانی گشت

شمارهٔ ۱۹ : عمری به طلب در همه راهی گشتیم