شمارهٔ ۴۷ : ای بود تو پیوسته بنا بود آخر

شمارهٔ ۴۶ : ای دل! دیدی که هرچه دیدی هیچ است

شمارهٔ ۴۱ : زان روز که در صدر خودی بنشستم

شمارهٔ ۴۲ : اول همه نیستی است تا اول کار

شمارهٔ ۴۳ : عمری به فنا بر دلم آوردم دست

شمارهٔ ۴۴ : هیچم من و در گفت و شنید آمدهام

شمارهٔ ۴۵ : این بیخودیی که من در آن افتادم

شمارهٔ ۳۶ : چون در ره این کار مرا دید فزود

شمارهٔ ۳۷ : از بس که در آثار نمیبینم من

شمارهٔ ۳۸ : هیچم همه تا با خود و با خویشتنم