شمارهٔ ۴۷ : عطار به درد از جهان بیرون شد
شمارهٔ ۴۸ : گاهی سخنم به صد جنون بنویسند
شمارهٔ ۴۴ : زین کژ که به راستی نکو میگردد
شمارهٔ ۴۵ : ماییم به صد هزار غم رفته به خاک
شمارهٔ ۴۶ : با زهر اجل چو نیست تریاکم روی
شمارهٔ ۳۹ : ای خلق فرو مانده کجایید همه
شمارهٔ ۴۰ : دیدی که چِهها با منِ شیدا کردی
شمارهٔ ۴۱ : هان ای دل بیدار بخفتی آخر
شمارهٔ ۴۲ : مرغی دیدم نشسته بر ویرانی
شمارهٔ ۴۳ : عالم که امان نداد کس را نفسی