شمارهٔ ۳۴ : در هر سخنی که سر بدان آوردم

شمارهٔ ۳۵ : بر دل ز هوا اگر چه بند است تُرا

شمارهٔ ۳۶ : بس دُرِّ یقین که میبسفتم با تو

شمارهٔ ۳۷ : جانم دُرِ این قلزم بیپایان سفت

شمارهٔ ۳۸ : آن را که ز سلطان یقین تمکین نیست

شمارهٔ ۳۱ : دل میبینم عاشق وآشفته ازو

شمارهٔ ۳۲ : یا رب ز خور و خفت چه میباید دید

شمارهٔ ۳۳ : تا بود مجال گفت، جان، دُرها سفت

شمارهٔ ۲۹ : تا کی سخن لطیف نیکو گویم

شمارهٔ ۳۰ : تا روی چو آفتاب دلدار بتافت