شمارهٔ ۹۰ : از بس که بدیدم ز تو اسرار عجب

شمارهٔ ۹۱ : یارب چه نهان چه آشکارا که تویی

شمارهٔ ۹۲ : هر روز به حسن بیشتر خواهی بود

شمارهٔ ۸۳ : هر جان که ز حکم مرکز دوران رفت

شمارهٔ ۸۴ : آن سالک گرم روْ که در شیب و فراز

شمارهٔ ۸۵ : هان ای دل بیخبر! کجاییم بیا

شمارهٔ ۸۶ : دل را نه ز آدم و نه حواست نسب

شمارهٔ ۸۷ : عشق آمد و نام کفر و ایمان نگذاشت

شمارهٔ ۷۹ : میپنداری که حق هویدا گردد

شمارهٔ ۸۰ : هر دیده که اسرار جهان مطلق دید