شمارهٔ ۲۸ : هر جان که بجان نیست گرفتار او را

شمارهٔ ۲۹ : صد قطره که یک آب نماید جمله

شمارهٔ ۳۰ : گه جان، دل خویش، غرق خون مانده دید

شمارهٔ ۲۳ : هر جان که به بحر رهنمون اندوزد

شمارهٔ ۲۴ : تا نفس پرستی تو را غم بیش است

شمارهٔ ۲۵ : هر دل که به بحرِ بینشانی افتاد

شمارهٔ ۲۶ : آن کل که بدو جنبش اجزا دیدم

شمارهٔ ۲۷ : مرغی که بدید از می این دریا دُرد

شمارهٔ ۱۸ : غوّاص در اوّل قدم از فرق کند

شمارهٔ ۱۹ : جایی که درو نه شیب ونه بالا بود