بخش ۵۳ – ظاهر شدن علامات وفات بر اسکندر و مکتوب نوشتن وی به سوی مادر : چنین داد داننده داد سخن

بخش ۵۴ – داستان وصیت کردن اسکندر که دستش را بعد از وفات از تابوت بیرون گذارند تا تهیدستی وی بر همه کس ظاهر شود : خوش آن کس که کارش نکویی بود

بخش ۵۵ – حکایت آن حکیم که با زن گفت هر چه نفقه کردی بهره تو آن است و آنچه برای خود گذاشتی نصیب دیگران است : شنیدم که فرزانه مردی حکیم

بخش ۵۶ – داستان وفات اسکندر و ندبه حکیمان بر وی : سکندر چو زد از وصیت نفس

بخش ۵۷ – ندبه حکیم اول : یکی گفت وقت است ای هوشیار

بخش ۵۸ – ندبه حکیم دوم : بگفت آن دگر کز جهان فراخ

بخش ۵۹ – ندبه حکیم سوم : حکیمی دگر گفت کان کامگار

بخش ۴۴ – حکایت پادشاه فرزانه با آن دیوانه از خرد بیگانه : ز شاهان پیشین ستم پیشه ای

بخش ۶۰ – ندبه حکیم چهارم : حکیم چهارم ز کارآگهان

بخش ۴۵ – داستان نکته های حکمت راندن شاگردان ارسطو و خبر یافتن اسکندر از آن و عقدهای گوهر بر ایشان نثار کردن : ارسطو که در حکمت استاد بود