غزل شمارهٔ ۴۴۶ : صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری
غزل شمارهٔ ۴۴۷ : بیا با ما مورز این کینه داری
غزل شمارهٔ ۴۴۸ : ای که در کوی خرابات مقامی داری
غزل شمارهٔ ۴۴۹ : ای که مهجوری عشاق روا میداری
غزل شمارهٔ ۴۵۰ : روزگاریست که ما را نگران میداری
غزل شمارهٔ ۴۵۱ : خوش کرد یاوری فلکت روز داوری
غزل شمارهٔ ۴۵۲ : طفیل هستی عشقند آدمی و پری
غزل شمارهٔ ۴۵۳ : ای که دایم به خویش مغروری
غزل شمارهٔ ۴۵۴ : ز کوی یار میآید نسیم باد نوروزی
غزل شمارهٔ ۴۲۳ : دوش رفتم به در میکده خواب آلوده