شمارهٔ ۳۱۸ : کوهکن در عشق شیرین غیرتی گر داشتی
شمارهٔ ۳۱۹ : یک مشت خاکی ارچه دربند کاخ و کوخی
شمارهٔ ۳۲۰ : گفتی که سپاس کس مبر بیش
شمارهٔ ۳۲۱ – شکرانهٔ صلت اسپهبد کیالواشیر : ای جهان داوری که دوران را
شمارهٔ ۳۲۲ : ابر دستا ز بحر جود مرا
شمارهٔ ۳۱۳ : نیک مردی کجاست خاقانی
شمارهٔ ۳۱۴ – در شکایت از روزگار : اهل دلی ز اهل روزگار نیابی
شمارهٔ ۳۱۵ : مدح کریمان کنم، چرا نکنم لیک
شمارهٔ ۳۱۶ : سر انگشت میرزد بیبی
شمارهٔ ۳۱۷ : گر به دل آزاد بودمی چه غمستی