شمارهٔ ۲۷۸ – در مدح عز الدین ابو عمران : دبیران را منم استاد و میران را منم قدوه

شمارهٔ ۲۷۹ : یک روز بپرسید منوچهر ز سالار

شمارهٔ ۲۸۰ : ز آل غانم اگرچه نفعی نیست

شمارهٔ ۲۸۱ : از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهر

شمارهٔ ۲۸۲ : منم سرآمد دوران که طبع من داند

شمارهٔ ۲۷۶ – در موعظه : هر که را من به مهر خواندم دوست

شمارهٔ ۲۷۷ : بر اصفهان گذشتن من بود یک زمان

شمارهٔ ۲۷۳ : وقت آن است کز این دار فنا درگذریم

شمارهٔ ۲۷۴ : در دو عالم کار ما داریم کز غم فارغیم

شمارهٔ ۲۷۵ : ما حضرت عشق را ندیمیم