بخش ۲۰ – نمودن شاپور صورت خسرو را بار اول : چو مشگین جعد شب را شانه کردند
بخش ۵ – در نعت رسول اکرم صلی الله علیه وسلم : محمد کافرینش هست خاکش
بخش ۶ – در سابقه نظم کتاب : چو طالع موکب دولت روان کرد
بخش ۷ – در ستایش طغرل ارسلان : چون سلطان جوان شاه جوانبخت
بخش ۸ – ستایش اتابک اعظم شمسالدین ابوجعفر محمدبن ایلدگز : به فرح فالی و فیروزمندی
بخش ۹ – خطاب زمین بوس : زهی دارنده اورنگ شاهی
بخش ۱۰ – در مدح شاه مظفرالدین قزل ارسلان : سبک باش ای نسیم صبح گاهی
بخش ۱۱ – در پژوهش این کتاب : مرا چون هاتف دل دید دمساز
بخش ۱۲ – سخنی چند در عشق : مراکز عشق به ناید شعاری
بخش ۱۳ – عذر انگیزی در نظم کتاب : در آن مدت که من در بسته بودم