بخش ۳۰ – رفتن شاپور دیگر بار به طلب شیرین : خوشا ملکا که ملک زندگانی است

بخش ۱۵ – عشرت خسرو در مرغزار و سیاست هرمز : قضا را از قضا یک روز شادان

بخش ۱۶ – شفیع انگیختن خسرو پیران را پیش پدر : چو خسرو دید کان خواری بر او رفت

بخش ۱ – سرآغاز : خداوندا در توفیق بگشای

بخش ۱۷ – به خواب دیدن خسرو نیای خویش انوشیروان را : چو آمد زلف شب در عطر رسائی

بخش ۲ – در توحید باری : به نام آنکه هستی نام ازو یافت

بخش ۱۸ – حکایت کردن شاپور از شیرین و شبدیز : ندیمی خاص بودش نام شاپور

بخش ۳ – در استدلال نظر و توفیق شناخت : خبر داری که سیاحان افلاک

بخش ۱۹ – رفتن شاپور در ارمن به طلب شیرین : زمین بوسید شاپور سخندان

بخش ۴ – آمرزش خواستن : خدایا چون گل ما را سرشتی