غزل شمارهٔ ۷۸۹ : که بر ز سرو روان تو خورد راست بگو

غزل شمارهٔ ۷۹۰ : ای صبا حال جگر گوشهٔ ما چیست بگو

غزل شمارهٔ ۷۹۱ : نفحهٔ گلشن عشق از نفس ما بشنو

غزل شمارهٔ ۷۹۲ : آن عید نیکوان بدر آمد بعیدگاه

غزل شمارهٔ ۷۹۳ : ای سنبلهٔ زلف تو خرمن زده بر ماه

غزل شمارهٔ ۷۹۴ : ای روانم بلب لعل تو آورده پناه

غزل شمارهٔ ۷۹۵ : مه بی مهر من ز شعر سیاه

غزل شمارهٔ ۷۹۶ : روی این چرخ سیه روی ستمکاره سیاه

غزل شمارهٔ ۷۸۱ : ای هیچ در میان نه ز موی میان تو

غزل شمارهٔ ۷۹۷ : ای دلم جان و جهان در راه جانان باخته