غزل شمارهٔ ۷۸۲ : برو ای باد بدانسوی که من دانم و تو

غزل شمارهٔ ۷۹۸ : ای حبش بر چین و چین در زنگبار انداخته

غزل شمارهٔ ۷۶۷ : زهی خطی به خطا برده سوی خطهٔ چین

غزل شمارهٔ ۷۶۸ : ای شام زلفت بتخانهٔ چین

غزل شمارهٔ ۷۶۹ : تحیتی چو هوای ریاض خلد برین

غزل شمارهٔ ۷۷۰ : آن لب شیرین همچون جان شیرین

غزل شمارهٔ ۷۷۱ : کیست که گوید ببارگاه سلاطین

غزل شمارهٔ ۷۷۲ : هرکه شد با ساکنان عالم علوی قرین

غزل شمارهٔ ۷۷۳ : نسیم صبح کز بویش مشام جان شود مشکین

غزل شمارهٔ ۷۷۴ : سرو را گل یار نبود گر بود نبود چنین