غزل شمارهٔ ۸۸۴ : بادهٔ گلگون مرا و طلعت سلمی

غزل شمارهٔ ۹۰۰ : نه آخر تو آنی که ما را زیانی

غزل شمارهٔ ۸۸۵ : ای از حیای لعل لبت آب گشته می

غزل شمارهٔ ۸۸۶ : ز تو با تو راز گویم به زبان بی‌زبانی

غزل شمارهٔ ۸۸۷ : خرامنده سروی به رخ گلستانی

غزل شمارهٔ ۸۸۸ : چون نداری جان معنی معنی جانرا چه دانی

غزل شمارهٔ ۸۸۹ : ایا صبا خبری کن مرا از آن که تو دانی

غزل شمارهٔ ۸۹۰ : برو ای باد بهاری بدیاری که تو دانی

غزل شمارهٔ ۸۹۱ : کامت اینست که هر لحظه ز پیشم رانی

غزل شمارهٔ ۸۹۲ : به سر ماه فکنده طیلسانی