غزل شمارهٔ ۴۴۵ : هرکه با نرگس سرمست تو در کار آید

غزل شمارهٔ ۴۴۶ : سحر چو بوی گل از طرف مرغزار برآید

غزل شمارهٔ ۴۳۱ : ترک تیرانداز من کز پیش لشکر می‌رود

غزل شمارهٔ ۴۳۲ : تشنهٔ غنچه سیراب ترا آب چه سود

غزل شمارهٔ ۴۳۳ : باش تا روی تو خورشید جهانتاب شود

غزل شمارهٔ ۴۳۴ : ایکه هر دم عنبرت بر نسترن چنبر شود

غزل شمارهٔ ۴۳۵ : هر کو نظر کند بتو صاحب‌نظر شود

غزل شمارهٔ ۴۳۶ : بیا که بی سر زلفت مرا بسر نشود

غزل شمارهٔ ۴۲۱ : بی رخ حور بجنت نفسی نتوان بود

غزل شمارهٔ ۴۳۷ : گر مرا بخت درین واقعه یاور نشود