غزل شمارهٔ ۴۲۹ : راستی را در سپاهان خوش بود آواز رود

غزل شمارهٔ ۴۳۰ : نقش رویت بچه رو از دل پر خون برود

غزل شمارهٔ ۴۱۵ : ترک من گوئی که بازش خاطر نخجیر بود

غزل شمارهٔ ۴۱۶ : دوشم بشمع روی چو ماهت نیاز بود

غزل شمارهٔ ۴۰۱ : پری رخان که برخ رشک لعبت چینند

غزل شمارهٔ ۴۱۷ : یاد باد آن شب که در مجلس خروش چنگ بود

غزل شمارهٔ ۴۰۲ : اهل دل پیش تو مردن ز خدا می‌خواهند

غزل شمارهٔ ۴۱۸ : دوشم وطن به جز در دیر مغان نبود

غزل شمارهٔ ۴۰۳ : عاقلان کی دل بدست زلف دلداران دهند

غزل شمارهٔ ۴۱۹ : بی گلبن وصلت بگلستان نتوان بود