رباعی ۴۶ : از جملهٔ رفتگانِ این راهِ دراز،
رباعی ۴۷ : می خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت،
رباعی ۴۸ : * پیری دیدم به خانهٔ خَمّاری،
رباعی ۴۹ : بسیار بگشتیم به گِرْدِ در و دشت،
رباعی ۵۰ : ما لُعْبَتِگانیم و فلک لُعبَتباز،
رباعی ۵۱ : ای بس که نباشیم و جهان خواهدبود،
رباعی ۵۲ : بر مَفْرشِ خاک خفتگان میبینم،
رباعی ۵۳ : این کهنه رباط را که عالم نام است
رباعی ۵۴ : آن قصر که بهرام درو جام گرفت،
رباعی ۵۵ : مرغی دیدم نشسته بر بارهٔ توس،