رباعی شمارهٔ ۲۷ : چون لاله به نوروز قدح گیر بدست

رباعی شمارهٔ ۲۸ : چون نیست حقیقت و یقین اندر دست

رباعی شمارهٔ ۲۹ : چون نیست ز هر چه هست جز باد بدست

رباعی شمارهٔ ۳۰ : خاکی که به زیر پای هر نادانی است

رباعی شمارهٔ ۱۵ : این کوزه چو من عاشق زاری بوده است

رباعی شمارهٔ ۱۶ : این کوزه که آبخوارهٔ مزدوریست

رباعی شمارهٔ ۱ : برخیز و بیا بتا برای دل ما

رباعی شمارهٔ ۱۷ : این کهنه رباط را که عالم نام است

رباعی شمارهٔ ۲ : چون عهده نمی‌شود کسی فردا را

رباعی شمارهٔ ۱۸ : این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت