رباعی شمارهٔ ۲۱ : تا چند زنم بروی دریاها خشت
رباعی شمارهٔ ۳۷ : ساقی گل و سبزه بس طربناک شدهست
رباعی شمارهٔ ۲۲ : ترکیب پیالهای که درهم پیوست
رباعی شمارهٔ ۳۸ : عمریست مرا تیره و کاریست نه راست
رباعی شمارهٔ ۲۳ : ترکیب طبایع چو به کام تو دمی است
رباعی شمارهٔ ۳۹ : فصل گل و طرف جویبار و لب کشت
رباعی شمارهٔ ۲۴ : چون ابر به نوروز رخ لاله بشست
رباعی شمارهٔ ۴۰ : گر شاخ بقا ز بیخ بختت رست است
رباعی شمارهٔ ۲۵ : چون بلبل مست راه در بستان یافت
رباعی شمارهٔ ۲۶ : چون چرخ بکام یک خردمند نگشت