رباعی ۷۸ : * چون مُرده شوم، خاکِ مرا گُم سازید،
رباعی ۶۲ : چون ابر به نوروز رخِ لاله بشست،
رباعی ۷۹ : * چون درگذرم به باده شویید مرا،
رباعی ۶۳ : هر سبزه که بر کنار جویی رُستهاست،
رباعی ۶۴ : می خور که فلک بهر هلاک من و تو،
رباعی ۶۵ : دیدم به سرِ عمارتی مردی فرد،
رباعی ۶۶ : بردار پیاله و سبو ای دلجو،
رباعی ۶۷ : بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی،
رباعی ۶۸ : زان کوزهٔ میْ که نیست در وی ضرری،
رباعی ۶۹ : * بر کوزهگری پریر کردم گذری،