در یاد کردن آدم و ذرّیّۀ وی و بلا و مشقّت کشیدن از شیطان و شرف انسان فرماید : توئی آدم از ذات حق نموده

در اسرار قربت شیطان فرماید : حقیقت بشنو از اسرار او تو

در سؤال کردن پیر از ابلیس در پاکی در لعنت و نافرمانی کردن فرماید : مگر ابلیس را دید آن سرافراز

در جواب دادن ابلیس در اعیان فرماید : جوابش داد کای پیر گزیده

و ایضاً در اسرار شیطان فرماید : منت حیران و لعنت باز مانده

در عیان پسر و اسرار منصور و اجازت از پدرخواستن فرماید : چو منصور این حقیقت راست برگفت

حکایت : مگر پیری ز پیران رسیده

در عین حقیقت بودن و از آن بی خبر شدن فرماید : همه ملک جهان پیش تو هیچ است

درروی گردانیدن از شیطان و فرمان ناکردن او فرماید : همه رسوائی عالم از او دان

در افعال شیطان و سخن گفتن ومکر او فرماید : حدیث خوش دمی شیطان نگوید