رباعی ۱۱۴ : هنگام سپیدهدم خروس سحری،
رباعی ۱۱۵ : وقت سحر است، خیز ای مایهٔ ناز،
رباعی ۱۱۶ : هنگام صبوح ای صنمِ فرخْپی
رباعی ۱۱۷ : صبح است، دمی بر می گلرنگ زنیم،
رباعی ۱۱۸ : روزی است خوش و هوا نه گرم است و نه سرد،
رباعی ۱۱۹ : فصلِ گُل و طَرْفِ جویْبار و لبِ کِشْت،