پاره ۲۷ : آن که نشک آفرید و سرو سهی
پاره ۱۲ : آن که از این سخن شنید ارزش
پاره ۱ : شبی دیرند و ظلمت را مهیا
پاره ۱۳ : خویشتن پاک دار و بیپرخاش
پاره ۱۴ : خویشتن پاک دار بیپرخاش
پاره ۱۵ : خویش بیگانه گردد از پی دیش
پاره ۱۶ : از بزرگی که هستی، ای خشنوک
پاره ۱۷ : از تو خالی نگارخانهٔ جم
پاره ۱۸ : من چنین زار ازان جماش شدم
پاره ۳ : زرع و ذرع از بهار شد چو بهشت