بیت ۳۷ : ناامید از در رحمت به کجا شاید رفت
بیت ۳۸ : سفله را قوت مده چندانکه مستولی شود
بیت ۳۹ : نهاد بد نپسندد خدای نیکوکار
بیت ۴۰ : بزرگی نماند بر آن پایدار
بیت ۴۱ : چه داند خوابناک مست مخمور
بیت ۴۲ : دو عاشق را به هم بهتر بود روز
بیت ۲۷ : بشنو که من نصیحت پیران شنیدهام
بیت ۴۳ : به شکر آنکه تو در خانهای و اهلت پیش
بیت ۲۸ : مرغ جایی رود که چینه بود
بیت ۴۴ : جایی نرسد کس به توانایی خویش