شمارهٔ ۴۹۴ : یکی صد شد ز خط کیفیت چشم خراب تو

شمارهٔ ۴۹۵ : کجا سرپنجه خورشید گیرد جای دست تو؟

شمارهٔ ۴۹۶ : شکر را نی به ناخن می کند دشنام تلخ تو

شمارهٔ ۴۹۷ : سرونازی که منم محو رخ انور او

شمارهٔ ۴۹۸ : می چکد بوسه ز لعل لب میخواره تو

شمارهٔ ۴۹۹ : اگر چه لاله طورست روی روشن او

شمارهٔ ۵۰۰ : ز انفعال خرام تو آب گردد سرو

شمارهٔ ۴۸۵ : در جوهر نهفته من سرسری مبین

شمارهٔ ۴۸۶ : به هیچ جا نرسد زهد خشک صومعه داران

شمارهٔ ۴۸۷ : چون برآید دل ز قید زلف عنبرفام او؟